przewaga silowa
Osoba taka miałaby ogromną przewagę siłową i nadzwyczaj rozwinięte mięśnie, gdyż mutacja znosi naturalną zdolność miostatyny do hamowania rozrostu mięśni. Czy natura niezasłużenie faworyzuje niektórych sportowców? Czy można tym usprawiedliwić stosowanie dopingu genowego lub inhibitorów miostatyny jedynie w celu wyrównania szans w rywalizacji? Pytania te na pewno padną w rozpoczynających się debatach nad wykorzystaniem nowoczesnych terapii przez sportowców. Kilka przypadków innych mutacji u sportowców zostało udokumentowanych. Jeden z nich dotyczy medalisty olimpijskiego, Eero Mantyranty z Finlandii, który dwukrotnie zdobył złoty medal w biegach narciarskich na zimowych igrzyskach w 1964 roku.